دو ماهی قرمزِ عیدِ نوروزِ خانهی ما، در کمال تعجب، بعد از گذشت چیزی نزدیک به هفت ماه، هنوز هم به حیات خودشان در کنار اینجانب و دیگر اعضای خانواده ادامه میدهند.
لازم به گفتن است که تا پیش از این، مرگِ ماهیهای سرخرنگِ پولکدارِ کوچکِ عیدِ نوروز بعد از مدتی کوتاه، یک نوع اتفاق عادی برای عموم ایرانیان محسوب میشد امّا اینبار...
به «صدا و سیما»ی عزیز توصیه میکنم تمهیدات امنیتی شدیدی رو در مورد نمایش سریال «یوسف پیامبر» اتخاذ بکنه. چونکه اگه، زبونم لال، این فیلم به دست مصریها برسه و اونها ببینن تاریخچهی کشور عزیزشون تا این حد خندهدار و احمقانه و مسخره به تصویر کشیده شده، معلوم نیست که علاوه بر قطع کردن تمامی روابطشون با ایران (از قبل هم قطع بود؟) و شکایت علیه ما، چه واکنش انتقامجویانهی خطرناک دیگری از خودشون بروز میدن.
«دعوت» حاتمیکیا من را خسته نکرد، حوصلهام را سر نبرد، روی اعصابام راه نرفت، باعث یادآوری جملهی معروف من دیگه غلط بکنم پاشم بیام سینما نشد، احساس همیشگی پولم هدر رفت را در ذهنام برنیانگیخت و حتی میتوانم اعتراف کنم موجب شد تا چند ساعت پس از دیدنش، به آن فکر کنم و صحنههایش را در ذهنام مرور کنم. با اینکه اپیزود اول فیلم خیلی بد اجرا شده بود، اما در عوض، اپیزودهای بعدی فیلم -مخصوصا سه تای آخری- آنقدر خوب اجرا شده بودند که مرا برای لحظاتی روی صندلیام میخکوب کنند و تمام هوش و حواسم را متوجه داستان بکر و تازه و جسورانهشان بکنند. و البته نباید بازیهای درخشان گوهر خیراندیش، رضا بابک، کتایون ریاحی، مریلا زارعی و فرهاد قائمیان را نیز نادیده گرفت که اگر این بازیهای خوب نبود، معلوم نیست «دعوت» به سرنوشتی دچار میشد.
ببینید: تریلر فیلم دعوت
بخوانید: حرفهاي چيستا يثربي درباره فيلمنامه «دعوت» || دعوت به گفتوگو درباره موضوعي مهم كه مسكوت گذاشته شده است || یادداشتی درباره «دعوت» حاتمیکیا، از تماشاگری که فیلم را ندیده است! || براي اكران عمومي يكي از اپيزودهاي فيلم "دعوت" حذف شد! || سیدمحمد خاتمي به تماشاي «دعوت» حاتميكيا نشست || چیستا یثربی بر اساس وقایع پشت صحنه فیلم حاتمی کیا رمان می نویسد
